TR
EN
İ’câzü’l-Kur’an Düşüncesinin Temelleri: Câhız Örneği
Öz
Genel olarak Kur’an’ın diğer söz ve metinlere olan üstünlüğünü ifadelendiren i’câz terimi, daha özelde nüzul dönemi Araplarının Kur’an’ın ilahi oluşunu inkar etmelerine karşılık Kur’an tarafından yapılan meydan okumaya cevap verilemeyişi ve Kur’an’ın sahip olduğu diğer üstünlük yönlerine dayanılarak Müslümanlar tarafından bu olguları ifadelendirmek için kullanılagelen bir sözcük olmuştur. Her ne kadar bu terimin ortaya çıkışı nüzul döneminden yaklaşık üç asır sonralarına rastlasa da terimin ifadelendirmeye çalıştığı kavramın ilk Müslüman kuşaklar nezdinde bilinir olduğu söz ve hal karineleriyle ortadadır. Özellikle hicri ikinci asırda eskisinden daha farklı ve karmaşık siyasi ve kültürel ortamlarda yaşamaya başlayan Müslümanlar değişik dini unsurlar ve yapılarla da karşı karşıya gelmişlerdir. Bu karşılıklı etkileşim sürecinde nüzul dönemini andırır bir şekilde Kur’an ve Hz. Peygamberin nübüvvetine yönelik tenkitler ortaya çıkmıştır. Bu tenkitlere cevap vererek İslam’ı savunmak adına başta kelamcılar olmak üzere Müslüman ilim adamları harekete geçmişlerdi. Özellikle de kelam ilminin müessisi olan Mu’tezile alimleri kendilerini bu işe adamışlar ve bu noktada idealist bir çizgide durmuşlardır. Bu çizgi üzere harekete geçenlerden biri de ünlü kelamcı ve dil bilgini Câhız’dır. O başta Hz. Peygam-ber’in nübüvvetini savunma düşüncesi üzerinden "isbâtü’n-nübüvve" diğer yandan da Kur’an’ın diğer söz ve metinler yanında sahip olduğu nazm üstünlüğünü gösterme çabası üzerinden i’câz düşüncesiyle temas kurmuş ve eserlerinde bu konularla ilgili önemli bilgiler sunmuştur. O’nun kaleme aldığı Nazmu’l-Kur’ân isimli eseri konuyla ilgili olarak önemli bir aşama kabul edilmektedir. Câhız’ın i’câz konusuna yak-laşım tarzı ve meseleleri ele alış biçimi sonraki dönemde yaşayan birçok bilgini de etkilemiştir. Aynı zamanda bu konunun ilmi bir mesele haline gelmesinde önemli izler bırakarak sonrakilere düşünsel bir yol açmıştır.
Anahtar Kelimeler
References
- Abdülcebbâr, Ahmed el-Hemedânî el-Kadı, Tesbîtu Delâilu’n-Nübüvve, (thk: Abdülkerîm Osmân), Dâru’l-Arabiyye, Beyrut, t.y.
- Arefe, Abdülazîz Abdülmu’tî, Kadıyyetü’l-İ’câz el-Kur’ânî ve Eseruhâ fî Tedvîni’l-Belâğati’l-Arabiyye, Alemü’l-Kütüb, Beyrut, 1985.
- Bâkıllânî, el-Kâdî Ebû Bekr, İ’câzu’l-Kur’ân, Âlemü’l-Kütüb, Beyrut, 1988.
- Bint eş-Şâti’, Âişe Abdurrahmân, el-İ’câzu’l-Beyânî li’l-Kur’ân ve Mesâilü İbn Ezrak, Dâru’l-Maârif, Kahire, 1987.
- Câbirî, Muhammed Âbid, Nakdü’l-Akli’l-Arabî (II), Bünyetü’l-Akli’l-Arabî, Merkezu Dirâsâti’l-Vahdeti’l-Arabiyye, Beyrut, 2004.
- Câhız, Ebû Osmân Amr b. Bahr b. Mahbûb el-Kinânî el-Leysî, Kitâbu’l-Hayevân, I-VII, (thk: Abdüsselâm Muhammed Hârûn), Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, Beyrut, 1969.
- Câhız, Ebû Osmân Amr b. Bahr b. Mahbûb el-Kinânî el-Leysî, el-Beyân ve’t-Tebyîn, I-IV, (thk: Abdüsselâm Muhammed Hârûn), Mektebetü’l-Hancî, Mısır, 1975.
- Câhız, Ebû Osmân Amr b. Bahr b. Mahbûb el-Kinânî el-Leysî, Hucecü’n-Nübüvve, (Resâilü’l-Câhız içersinde), I-IV, (thk: Abdüsselâm Muhammed Hârûn), Mektebetü’l-Hancî, Kahire, 1979.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Religion, Society and Culture Studies
Journal Section
Research Article
Authors
Numan Konaklı
Türkiye
Publication Date
May 31, 2009
Submission Date
January 21, 2009
Acceptance Date
-
Published in Issue
Year 1970 Volume: 9 Number: 1