“Tehzîbü’l-Ahlâk” Eserlerinin Ahlâk Eğitimi Açısından Değerlendirilmesi

Tarih boyunca ahlâk, her toplumda ve her dinde önem verilen bir konu olmuştur. Bu nedenle tüm eğitim sistemleri bireylerin ahlaki bakımdan geliştirilmesini temel bir ilke olarak benimsemektedir. Ülkemizde de Milli Eğitimin temel amaçları arasında ahlaklı nesillerin yetiştirilmesi yer almaktadır. Ancak bu hedefe ulaşabilmek ancak ahlak ile ilgili güçlü bir kuramsal altyapıya sahip olmakla mümkündür. Bu makalede ülkemizdeki ahlâk eğitimi ile ilgili araştırmalara bir katkı sunmak amacıyla Yahya İbn Adî (ö. 970) ve İbn Miskeveyh’in (ö. 1030) “Tehzîbu’l Ahlâk” adlı eserleri ahlak eğitimi açısından değerlendirilmiştir. Fârâbî ekolüne mensup ve ona çok yakın tarihlerde yaşamış bu iki filozofun eserlerinden hareketle insana ve ahlâka bakışları, eğitime verdikleri önem, ahlâk eğitiminde benimsedikleri yöntemler tespit edilmiş ve edinilen bilgiler günümüz ahlâk eğitiminin problemleri açısından yorumlanmaya çalışılmıştır. 

Throughout history, morality has been an important issue in every society and every religion. For this reason, all educational systems set targets for ethical maintenance of individuals. It is among the main purposes of National Education to train ethic generations in our country too. However, achieving this goal is possible with a strong theoretical background on ethics. In order to offer a contribution to the research on moral education in our country, the works of Yahya Ibn Adî (d. 970) and Ibn Miskeveyh (d. 1030) titled "Tehzîbu'l Ahlâk" were evaluated in terms of moral education in this research. Based on the works of these two philosophers, who belonged to the Farabi school, have been determined their views of human beings and moral, importance of education and methods of moral education, then the information obtained has been tried to be interpreted in terms of the problems of today's moral education.